Afgelopen zondag werd het voormalige klooster op Abdijsite Herkenrode opengesteld voor publiek. Het K. St-Ceciliakoor uit Kuringen maakte van deze gelegenheid gebruik om een open repetitie te organiseren in de voormalige muziekkamer. Ondanks de drukte van Pukkelpop en het warme weer lokte de repetitie heel wat nieuwsgierige toeschouwers.
Onder leiding van Jonas Albert en met Judith Meeus aan de piano werd het klooster dan ook in een mum van tijd gevuld met koormuziek van alle tijden. “Het is fijn om te zien dat onze muziek zoveel mensen samenbrengt”, klonk het bij de koorleden. Het zangkoor hoopt op deze manier mensen warm te maken voor het zingen in een koor. "Want zingen maakt gelukkig, dat is weer eens bewezen!" Het Sint-Ceciliakoor verzorgt wekelijks de eucharistievieringen in de Sint-Gertrudiskerk, maar is daarbuiten vaak te gast voor o.a. optredens of feestelijke vieringen binnen en buiten Kuringen.
- Details
- Hits: 460
Aan de stelplaats van de De Lijn in Kuringen in de Crutzenstraat is donderdagmorgen groot alarm geslagen omdat er brand werd opgemerkt. Bij aankomst van de brandweer werd een smeulbrand van enkele poetsproducten vastgesteld. Het vuur werd gedoofd en de schade was erg beperkt.
- Details
- Hits: 421
Gezien de huidige brandstofprijzen is het wachten tot bendes geen juwelier meer beroven of zich voordoen als Nigeriaanse familieleden op zoek naar hun rechthebbende Belgische erfgenaam, maar gewoon de tankdop van uw auto losschroeven. Minstens honderd euro, makkelijk verdiend. In die denktrant zou je de uitbater van een tankstation stilaan als de bewaker van Fort Knox kunnen gaan beschouwen. Freddy Heeren (75) is dat al zo’n halve eeuw. En hij is het nog niet beu. Oké, hij assisteert inmiddels zijn zoon, maar toch: een naftman in hart en nieren.
Freddy getuigde deze week in HBvL over de gestegen prijzen, een opwaartse koers die van 7 frank voor een liter diesel in de jaren zeventig leidde tot zo’n 2,20 euro nu, zeg gerust 90 frank. Hoeveel die liter vandaag kost weet ik niet, ik heb nog niet durven kijken. Puur vloeibaar goud dus, al valt te betwijfelen of de heer Heeren daar meteen de vruchten van plukt. Minuscule winstmarges en gestegen kosten en zo – ik ben geen econoom. Maar intussen zit ie toch maar mooi in dat kleine kantoortje van hem/hen, daar aan de spoorwegovergang in Kuringen. En dat is een beeld dat Beeldspraak kent. En u vast ook.
Tegenwoordig moet je eigenlijk nog zelden in zo’n kantoortje zijn. Het zijn heuse supermarkten geworden, met meer spullen en rook- en snoepgerief dan goed is voor een mens. Fascinerend vind ik altijd de kubieke meters brandhout, opgestapeld voor zo’n tankshop. Zou er ooit één toevallige chauffeur gepasseerd zijn die dacht: “Tiens, net nu ik twee kuub nodig heb ...”. Op mezelf na, bedoel ik dan. Soms staat er zelfs een heuse hippe crew achter de toog om verse pizza’s te bakken, ook om vier uur ’s nachts, altijd vanuit de redenering: “Wij zorgen voor werkgelegenheid, meneer”. En voor pizza’s dus. Terwijl ik altijd dacht dat een tankstation voor benzine moest zorgen.
Zoals zo vaak: we wijken af.
Vroeger moest je dus wél in zo’n kantoortje zijn. Om af te rekenen en een liter amberkleurige olie te kopen. Dat moest toen nog, nu krijg je die zomaar bij het jaarlijks onderhoud, aan elfendertig euro per liter. In zo’n door een tl-buis verlicht kamertje hing altijd een beduimelde kalender van het betreffende benzinemerk (die van Shell waren de mooiste) en stonden de plastieken bussen olie netjes opgelijnd op het schap. Af en toe hing er een handvol Belgische nummerplaten onder elkaar aan de muur, ik heb nooit geweten waarom. Een vergeelde foto van een lokale motorcrosser ook. Wanneer daar in de linkerbovenhoek een klein stukje maretak aanhing, wist je genoeg.
En altijd kreeg je er kauwgum. Twee in één klein kartonnen doosje dat een beetje rammelde. Dat waren de beste.
Dezer dagen krijg je in een tankstation niks meer. Tenzij een hartinfarct.
- Details
- Hits: 439
Beste lezers, u ziet hier het Kuringse equivalent van The Five Blind Boys Of Alabama, een fameus Amerikaans kwintet dat blijkbaar het eeuwige leven heeft. Behalve misschien dat de heren op deze foto niet met vijf maar met zes zijn, dat ze niet blind zijn, en niet uit Alabama komen maar uit Kuringen. De huidskleur klopt ook niet. Maar verder; helemaal juist. Oké, die vijf blinde Alabamezen spelen gospel, en die van Kuringen spelen jazz. Verder klopt alles. Op de groepsnaam na, dat ook wel.
Waar Beeldspraak naartoe wil, is het volgende: oude muziekgroepen die nog eens samen komen, leveren nagenoeg altijd goeie foto’s op. En minstens een handvol sterke verhalen. Of ze ook nog steeds deftige muziek maken, staat open voor discussie - geloof me als ik zeg dat ik weet waarover ik spreek. Die van Kuringen heetten lang geleden The Lowland College Band, en ze openden op 5 september 1965 de allereerste editie van Jazz Bilzen. Niet dat zij daarvan destijds al het historische belang beseften, maar achteraf bekeken was het wel een dingetje.
Heerlijk trouwens om te lezen hoe binnen de organisatie al snel een niet te helen wonde werd geslagen toen Jazz Bilzen gaandeweg richting rock en psychedelische pop evolueerde, en de jazzmannen - een niet te onderschatten drukkingsgroep binnen het spectrum van muziekbeoefenaars - teleurgesteld het actieterrein verlieten. Strikt genomen betrof het een schisma tussen mannen met witte rolkragen en ringbaardjes die pijp rookten in kroegen met lage plafonds, en langharig tuig met zelfgerolde vuurvogels die tripten op purperen klanken van vroege Pink Floyd en de zopas op ellentriek aangesloten Bob Dylan.
Is nooit echt meer goed gekomen tussen beide kampen.
Soit. De jazzmannen van The Lowland College Band leven nog, en ze kwamen vorige week samen voor een reünie. Eerlijk waar, daar had ik bij willen zijn. Waarom? Omdat je dat kan zien aan de foto. Hier staan ze nog netjes opgelijnd met de kostuumjasjes op ordentelijke wijze. Ik zou me al sterk vergissen mocht dat twee uur later nog zo zijn. Het getuigt dan ook van veel levenswijsheid én inzicht in de wereld van muzikanten om de zes oud-bandleden een naamplaatje op te spelden. Er komt op zo’n reünie-avond namelijk toch altijd een moment waarop je denkt “Ik heb nog ooit zijn lief afgepakt, dat weet ik nog. Maar hoe heet hij nu toch ook alweer?”
- Details
- Hits: 469
Een appartement op de 3de verdieping van een blok langs de Grote Baan in Kuringen is tijdelijk onbewoonbaar nadat er maandagavond een brand woedde. Het vuur ontstond aan een tafel waar wat kleren op lagen. Vermoedelijk viel een brandende kaars op de kleren. De bewoonster van het appartement kon zichzelf in veiligheid brengen. Een buurman schoot ter hulp om een bejaard koppel dat in het bovenste appartement woont, veilig buiten te krijgen. In de trappenhal hing op dat moment al veel rook. Twee bewoners werden uit voorzorg voor een controle naar het ziekenhuis gebracht.
De brandweer had het vuur snel geblust. Het appartement is tijdelijk onbewoonbaar. De bewoners van de andere appartement konden opnieuw naar binnen toen de brandweer het gebouw had verlucht.
- Details
- Hits: 559