NW 2022

‘Het genootschap van Vincentius a Paulo Kuringen’ viert dit weekend zijn 150ste verjaardag met een expo in Het Prinsenhof. “Vandaag helpen we 75 gezinnen, goed voor 170 personen. En in tijden van oorlog en crisis neemt het aantal mensen die ons aanspreken altijd toe.”

Erevoorzitter Lieve Swennen was 20 jaar lang voorzitter van Sint-Vincentius Kuringen. In 2017 gaf ze de scepter door aan Davy Dupont. In die 150 jaar is hij nog maar de zevende voorzitter van de groep. “En dat is ook zo bij de vrijwilligers. Die groep bleef doorheen de jaren ook altijd behoorlijk beperkt”, vertelt Lieve. “Pas in 1964, tijdens een vergadering met Caritas, werd gevraagd ‘of er toch geen lieftallige vrouwen’ zouden gezocht worden om de groep te versterken. Meteen veranderde de naam ook. Want tot dan was de aanspreektitel ‘de Heeren van Vincentius’. Dat zegt genoeg.”

Koe

In april 1833 stichtte de 20-jarige Fransman Frédéric Ozanam samen bevriende studenten de vereniging Sint-Vincentius a Paulo, uit bezorgdheid over de miserie van de arbeidersklasse in Parijs. “Brussel volgde, en in het centrum van Hasselt was er in 1855 ook al een Sint-Vincentiusgroep”, zegt Valentin Vanvoorden, die mee de geschiedenis bestudeerde. “Kuringen volgde in 1872. In volle crisistijd – waar geld- en hongersnood de mensen parten speelden – organiseerden notabelen, priesters en rijke boeren zich. Ze vergaderden elke zondag en haalden dan ‘zitgeld’ op bij de aanwezigen. Daarmee kochten ze brood, rogge en ander meel. En ook gruis, zeg maar minderwaardige maar wel bruikbare steenkool. Mensen die echt in de knoei zaten, kregen soms een koe of een paard in de vorm van een afbetalingsplan. Maar als ze toonden dat ze er iets zinvols mee deden, volgde al snel de kwijtschelding van die afbetaling en was het beest van hen. We lezen zo dat men aan dertien families een koe gaf, waardoor die allemaal een goede nieuwe start konden nemen. Het dier kon niet alleen werken op het veld, het gaf ook melk, waardoor men alle zuivelproducten in huis had. Bijna iedereen in Kuringen had dan ook een koe.”

Communiekleren

Ook de katholieke kerk speelde een rol in de vereniging. “Zo kregen de behoeftigen niet alleen eten, maar ook kleding als er iemand zijn communie deed”, zegt Kris Leenaers van de Heemkundige Kring, die de gelegenheidsexpo mee vorm gaf. “Daar zat ook een paar nieuwe schoenen bij, niet onbelangrijk. In de verslagen vinden we zelfs, als reactie op mensen die zelf om nieuwe schoenen hadden gevraagd: ‘Ze vragen een paar schoenen, maar ze komen niet eens naar de kerk. Waar hebben ze die dan voor nodig?’ En de aanvraag werd geschrapt...”

“Die gift van communiekleding bestaat nog”, lacht André Convents, een van de drijvende krachten achter de schermen, die net als Lieve leerkracht was in het eerste studiejaar in Kuringen. “Elk jaar kleedden we enkele kinderen. Maar nooit zal iemand weten wie of wat. Alleen keken Lieve en ik op de misviering mekaar glunderend aan. Dat waren altijd de best geklede kinderen. Vonden wij toch. En niemand die iets wist.”

Geheimschrijver

“We zien altijd dezelfde golven terugkomen”, vertelt Lieve. “Na de wereldoorlogen was de vraag groot, toen van vluchtelingen uit Oost- en West-Vlaanderen en uit Frankrijk. Die mensen hadden niks meer toen ze terugkeerden. Ze kregen van hier dan een stoof, een kolenbus, potten en pannen en een marmiet mee, lezen we in de verslagen. Die zijn, op één boekje na, nog compleet van die hele periode van 150 jaar. In de Tweede Wereldoorlog kende Kuringen een vreselijk Paasbombardement. Mensen kregen hulp om hun huizen weer op te bouwen. Toen al was de solidariteit enorm. Sommigen weigerden zelf hulp met de zin: ‘Geef het aan anderen die er erger aan toe zijn’.”

“Discretie is onze grootste bekommernis”, vervolgt Lieve. “In de eerste bestuurssamenstelling had men het zelfs over een ‘geheimschrijver’, die uiterst discreet moest omgaan met alles wat genoteerd werd. Nu is dat de secretaris.”

Broodzakken

“Vandaag krijgen we geregeld giften, maar ook de Kuringenaren helpen ons heel erg. We zijn hier goed gezien. Bij de Paardenmarkt organiseren we onze ‘Friday Night’ met vier echte Kuringse deejays, waaronder André. Joske Buelen van het Aldenhof lanceerde dat idee ooit en intussen verspreiden we jaarlijks 6.500 lege broodzakken. Wie zo’n zak vult, mag de avond bijwonen. En onze tent zit elk jaar stampvol. Zo kunnen we ’t Gebaar, het lokaal dat we van de stad gebruiken, weer flink vullen.”

Details: Hits: 476

liefdadigheid

In het onderzoek naar de afgebrande voetbalkantine in Kuringen heeft de politie woensdagavond een verdachte gearresteerd. De meerderjarige zal verhoord worden. Mogelijk heeft hij iets met de brand te maken.

De lokale politie van Hasselt arresteerde de man woensdagavond. Ze namen hem mee naar het bureau waar hij verhoord zal worden. Mogelijk werd de leegstaande voetbalkantine in de Sint-Janshoefstraat in Kuringen in brand gestoken en heeft de meerderjarige arrestant hier iets mee te maken. Verder onderzoek zal daar meer duidelijkheid over moeten verschaffen.

De kantine van voetbalploeg VK Heide zou al drie jaar niet meer gebruikt worden. Er zat behalve een voetbalvereniging ook nog een tijdje een frisbeeclub en een rugbyploeg. Voor jongeren was het een plekje om te komen chillen. Sommigen zeggen dat er ook wel eens gedeald wordt.

Asbest

Hoe het vuur precies kon ontstaan wordt nu verder onderzocht. Maar de mogelijke brandstichting had wel gevolgen. Zo volgen de brandweer en stedelijke milieudienst van Hasselt de situatie verder op omdat er bij de brand mogelijk asbestdeeltjes zijn vrijgekomen. Zo zou het dak opgebouwd zijn uit eternieten golfplaten. In de eerste uren na het uitbreken van het vuur kregen de omwonenden binnen een perimeter van 200 meter de raad om alle ramen en deuren gesloten te houden en het eventuele ventilatiesysteem uit te schakelen. Intussen was de zwarte rookpluim tot in Zonhoven te zien. Nadat alles onder controle was mochten de buurtbewoners alles weer open zetten.

Het terrein zou eigendom zijn van de stad en er zou een plan bestaan om er huizen te zetten.

Details: Hits: 389

police & crime

De 60-jarige Hasselaar die een 22-jarige Colombiaanse tegen haar wil vasthield in zijn huis in Kuringen heeft mogen beschikken. De vrouw heeft intussen de trein naar de luchthaven genomen. Vermoed wordt dat ze terug naar Colombia is gevlogen.

Vrijdagnamiddag kwam bij de politie Limburg Regio Hoofdstad het bericht binnen dat er een 22-jarige vrouw van Colombiaanse nationaliteit tegen haar wil vastgehouden zou worden in een huis in Kuringen. De verdachte zou een man zijn waarmee het slachtoffer al enige tijd contacten onderhield vanuit Colombia. Ze is naar België gekomen. Of de twee ooit een koppel waren, is onduidelijk.

Rond 1 uur vannacht vielen de speciale eenheden van de federale politie het huis in Kuringen binnen. De verdachte, een 60-jarige man, werd gearresteerd en meegenomen naar het politiekantoor. Het verder onderzoek naar de omstandigheden van de feiten loopt. De man werd zondag bij de Hasseltse onderzoeksrechter voorgeleid. Die besliste om de man vrij te laten.

Details: Hits: 429

police & crime

Langs het Albertkanaal bij de nieuwe brug in Kuringen is een zitbank geplaatst ter ere van Bert Windmolders. Een kleine honderd mensen woonden de inhuldiging bij. “Bert was dan ook een crème van een kerel”, klonk het unaniem.

Op 5 augustus 2021 overleed Kuringenaar Bert Windmolders onverwacht op 52-jarige leeftijd. “We zijn allemaal bijzonder geraakt door het plotse overlijden van Bert”, zegt Kris Piccard, die mee de kar trok om de bank te plaatsen. “Bert was bijzonder, gewoon door te zijn wie hij was. Een heel sociaal iemand, die altijd klaarstond als er wat geholpen moest worden.” Bert was lid van een mannenclub in Kuringen, die af en toe samen gaan wandelen, fietsen of een degustatie houden. “Zelf ben ik dankzij Bert bij die club terechtgekomen”, zegt Kris. “Hij werkte bij De Watergroep en regelde voor ons een bezoekje aan de watertoren van Schimpen. Daar leefde hij helemaal op.”

En dan was er zijn ziekte en plotse overlijden. “We zijn met de club naar het familiegraf in Alken getrokken en daar ontstond het idee om voor Bert een persoonlijke bank te maken. En hier staat ze dan. Met zijn grapje er netjes in gegraveerd, geleend van Sesamstraat: ‘Ik ben Bert, ik ben Ernie...’ . Dat was de boodschap op zijn voicemail. De bank moet een plekje worden om te genieten, waar we kunnen terugdenken aan Bert, maar ook aan Dave en Peter, twee andere overleden makkers.”

Hartverwarmend

“Dit initiatief gaat ons recht naar het hart”, zegt Koen Windmolders, de broer van Bert. “De zitbank, met een heel leuke en typerende tekst voor Bert, staat vlakbij Berts huis. Dat er zowat 100 man afzakten naar het kanaal voor de inhuldiging geeft helemaal aan dat hij enorm graag gezien was in het sociale en verenigingsleven van Kuringen.” Als extra eerbetoon aan Bert speelde De Boys Band van Kuringen nog ‘Laat de zon in je hart.’