NW 2023

In de wijk Herkenrodeveld in Kuringen hebben de buren een gezamenlijk tuinhuis geplaatst. De kinderen kunnen er hun sport- en speelmateriaal opbergen, de volwassenen kunnen er het gemeenschappelijke tuinmateriaal kwijt.

“De meesten wonen hier vrij recent, maar de tuinen zijn nogal krap bemeten. En dus spelen de kinderen vaak op een stuk grond van Cordium en de stad Hasselt”, zeggen Ineke Kimpen en Dimitri Meus. “Het project dateert trouwens al uit coronatijd, toen de kinderen ook op de grote weide naast het tuinhuisje speelden. Die weide is bouwgrond, maar voorlopig de ideale speelplek voor onze kinderen. En ook voor wijkfeestjes is dit best plezant om tijdelijk wat materiaal te stockeren.”

Het tuinhuisje kwam er met een burgerbudget van 2.500 euro van de stad Hasselt. “De vloerplaat heeft de stad geplaatst, wij hebben dan het tuinhuis neergepoot. Met het resterende bedrag hebben we nog wat buitenspeelgoed aangeschaft zoals badmintonrackets, een speelgoedauto, een dartsspel... Het speelgoed draagt er in elk geval toe bij dat de kinderen hier samen komen spelen, en daar is het vooral om te doen. We kijken zelfs al wat verder om nog een subsidie aan te vragen om onze accommodatie nog uit te breiden, op de grond die van de stad zelf is.”

Details: Hits: 46

wonen

In navolging van 10 andere BIN’s (BuurtInformatieNetwerken) die recent in Hasselt van start gingen, werd afgelopen donderdag het officiële charter voor BIN Kuringen-Overdemer ondertekend. Met de handtekeningen van Philip Pirard (Korpschef Politie LRH), Steven Vandeput (burgemeester Stad Hasselt) en Els Schepers (buurtbewoner en BIN-coördinator) werd zo een nieuwe stap gezet om de veiligheid in de buurt te verhogen.

Afgelopen donderdag was de officiële kick-off van BuurtInformatieNetwerk Kuringen-Overdemer. Een buurtinformatienetwerk is een samenwerkingsverband tussen de lokale politie Limburg Regio Hoofdstad, Stad Hasselt en buurtbewoners om de veiligheid en leefbaarheid in hun buurt te verhogen. De avond werd geopend door burgemeester Steven Vandeput. Lonne Stockmans (Projectmedewerker Dienst Preventie van Stad Hasselt) legde de werking van het BIN uit. Bart Dewulf van Politie LRH gaf daarna inzicht in de criminaliteitscijfers van Kuringen-Overdemer. Ellen Wouters van Politie LRH praatte over preventie. Als kers op de taart werd het BIN-charter Kuringen-Overdemer ondertekend.BIN Kuringen-Overdemer omvat 20 straten die gelegen zijn tussen de Demer en het Albertkanaal in Hasselt-Kuringen. Het gaat om ongeveer 860 adressen en tot nu registreerden zich 20% van de gezinnen als BIN-lid. Inschrijven is mogelijk via https://www.hasselt.be/nl/BIN-Kuringen-overdemer. Zit je nog met vragen, dan mag je hiervoor de BIN-coördinator Els Schepers contacteren via het e-mailadres: Dit E-mail adres wordt beschermd tegen spambots. U moet JavaScript geactiveerd hebben om het te kunnen zien..

Details: Hits: 60

Jean Verkoyen en Dorien Tschotschia, voorzitter en penningmeester van club 51 Hasselt, hebben een cheque van 1.000 euro overhandigd aan Mieke Verstraeten van de Kleine Vincent in Kuringen. “De opbrengst van onze paasactie, waar we paaseieren en speculaas hebben verkocht”, zegt Jean. “Volgend jaar gaan we dit zeker opnieuw doen.” “En daar zijn we heel blij mee”, zegt Mieke. “De Kleine Vincent, een onderafdeling van Sint-Vincentius, is in 2021 opgericht met als doel de 0- tot 3-jarigen uit kwetsbare gezinnen te steunen door voeding en verzorgingsproducten in te zamelen. Sommige kwetsbare jonge gezinnen slagen er niet altijd in om hun kind het nodige te bieden, wat nadelig is voor de ontwikkeling en de groei van het kind, en daar willen wij dus helpen. Met de 1.000 euro die we nu gekregen hebben gaan we zonnecrèmes voor baby’s en kleuters kopen, want ook daar is met het oog op de zomer zeker nood aan. “

Details: Hits: 71

liefdadigheid

Al sinds 1976 dansen de dansers van Volkskunstgroep De Boezeroenen elke week met volle goesting. Of ze nu aan het oefenen zijn in de zaal of het beste van zichzelf geven op een optreden, plezier is nooit ver weg. Bij De Boezeroenen is de sfeer en vriendschap net zo belangrijk als het dansen zelf.

Binnen Kuringen is Volkskunstgroep De Boezeroenen een bekend begrip. Veel inwoners dansen zelf of kennen wel iemand die danst. Bij volksdansen denken veel mensen meteen aan oudere mensen. De Boezeroenen proberen dit stigma te doorbreken en volksdansen tot bij de jongere generaties te brengen.

In 1976 werd Volkskunstgroep De Boezeroenen opgericht door Jos Gerrits. Zijn doel was om de Vlaamse volkskunst in leven te houden en tot bij de jongere generatie te brengen. Bijna 50 jaar later is het voorzitterschap in handen van Monique Aerts. Zij zet nog altijd het doel van Jos Gerrits met succes verder. Dansgroep De Boezeroenen telt meer dan 50 leden die onderverdeeld zijn in groepen per leeftijd. Dansers vanaf de derde kleuterklas tot volwassenen kunnen terecht bij De Boezeroenen.

Folklorefestival

33 jaar lang organiseerden De Boezeroenen hun eigen folklorefestival in de zomer. Dansgroepen van over de hele wereld namen deel en toonden hun prachtige dansen. "Het optreden van Paraguay vond ik heel erg indrukwekkend", vertelt Julia Schols, lid van de Jongdemo en dansleiding van de B’s. "Ze droegen kleurrijke kledij en dansten met vazen op hun hoofd."

In 2017 vond de laatste editie plaats. In 2018 was er wel nog een laatste verkorte versie in de vorm van een folkloreweekend, maar daarna is het praktisch niet meer gelukt om een festival op poten te zetten. De leiding en de leden vinden dit zeer jammer, want een festival is de uitgelezen kans om hun dansen aan een groter publiek te laten zien. Ook zorgde het festival telkens voor een fijne sfeer. Er werden vriendschappen gesloten tot zelfs over grenzen.

Meiboomplanting

Hoewel dansgroep De Boezeroenen geen festival meer organiseert, krijgen de leden wel nog de kans om hun nieuwe dansen te laten zien op de Meiboomplanting. Die gaat elk jaar door rond 1 mei. Vaak zijn er naast de optredens ook nog andere activiteiten. Zo kunnen kinderen zich laten grimeren en zijn er ook klassieke volksspelen zoals sjoelen en ringwerpen. "Dit jaar is mijn eerste Meiboomplanting als leiding", zegt Jasmijn Loeckx, lid van de Tienergroep, de Jongdemo en leiding van de A’s. "Ik vind het spannend, maar ik heb er heel veel zin in."

De zaal is een belangrijke plaats voor de leden van De Boezeroenen. Het is de plaats waar de dansen gemaakt, geoefend en geperfectioneerd worden. Er vinden ook regelmatig evenementen plaats. Zo wordt er jaarlijks een kienavond gehouden. De zaal wordt dan volgezet met tafels en is open voor iedereen die een leuke, gezellige avond wil hebben.

Dansbubbel

Hoewel er wel wat nadelen zijn aan de zaal, is het toch een zeer geliefde plek bij de leden en de dansleiding. Het schuiven van de vloer, de slechte verbinding en het veel te kleine kledijkot nemen ze er graag bij. In de zomer wordt er ook een grote schoonmaak georganiseerd om alles terug in orde te maken voor het nieuwe jaar. Iedereen steekt een handje toe en komt borstelen, dweilen of opruimen. "In de zaal ben je echt afgesloten van de buitenwereld. Je leeft even in een dansbubbel", zegt Jasmijn.

Op maandag 1 mei vindt de Meiboomplanting plaats op de speelplaats van de stedelijke basisschool. Deze speelplaats ligt langs de Boezeroenenzaal.

Details: Hits: 43

muziek & dans

Duizenden opvangplaatsen dreigen op korte tijd te verdwijnen, nu minister Hilde Crevits (cd&v) geen extra geld kan vrijmaken. Deze initiatieven moesten al (noodgedwongen) stoppen of zullen plaatsen moeten afbouwen: “Toen ik sloot maakte ik me veel zorgen om al die kinderen. Waar moeten ze naartoe?”

In november vorig jaar trok Tania Velkeniers (53) aan de alarmbel: als ze niet snel extra personeel vond voor haar kinderopvang ’t Parkske in Hasselt, dan zou ze de deuren moeten sluiten. Het was een emotionele oproep, na een maandenlange radeloze zoektocht. Maar het heeft niet geholpen. Het extra personeel werd niet gevonden, en in december heeft ze na 14 jaar de deuren moeten sluiten.

“Het waren heel moeilijke feestdagen. Je hebt het gevoel dat je je levenswerk verliest. Je lijdt een pijnlijke nederlaag. Tegelijk maak je je zorgen om al die kinderen. Waar moeten ze naartoe? Het was een hele opluchting dat er voor alle kinderen een andere plek werd gevonden.”

Tania heeft zichzelf ondertussen heruitgevonden. Ze is onthaalmoeder geworden. Waar ze vroeger meer dan dertig kinderen opving in haar crèche, zorgt ze nu bij haar thuis voor maximaal acht kinderen. “Er is veel van mijn schouders gevallen. Veel stress, veel administratie, veel verantwoordelijkheden. Ik kan me nu ten volle op de kinderen concentreren. Dat is de essentie: ik ben blij dat nog altijd met kinderen kan werken.”

En of het als onthaalmoeder wel financieel haalbaar is? “Dat zal de toekomst leren.”

In december sloot Jolien Peelaers (34) de deuren van ’t Freubelke, haar crèche voor achttien kinderen in Izegem. Zes jaar eerder had ze de crèche overgenomen van de oprichtster. “Ik had daar stage gedaan. Zij zag in mij de ideale opvolgster. En voor mij was het meteen duidelijk: ik had de job gevonden waarvoor ik was gemaakt. De liefde van de kinderen. Het respect van de ouders. Het was waar ik voor leefde. Ik wilde de best mogelijke kinderopvang zijn, en ik deed er alles voor.”

Maar alles bleek niet genoeg om ook rendabel te kunnen zijn. Ze draaide werkweken van soms wel 50 uur. En toch was er aan het einde van de maand amper iets over. “Aan de ene kant was er het personeelsgebrek. Het was extreem moeilijk om mensen te vinden, en te houden. Aan de andere kant de personeelskost. Die was gewoon te hoog. Ik vroeg 24 euro per dag aan de ouders, een normale prijs in Izegem. Volgens de boekhouder moest dat eigenlijk 10 euro meer zijn, wilde ik kunnen overleven. Maar dat kon ik toch niet maken.”

Midden vorig jaar trok de boekhouder echt aan de alarmbel. Het begin van een periode vol twijfel en stress. Jolien vocht, in de hoop te kunnen overleven. Maar het was een gevecht dat niet te winnen viel. Waarmee ze haar eigen gezondheid ondergraafde. Tot haar partner haar een halt toeriep, omdat hij zag dat het zo echt niet verder kon.

In december sloot Jolien de deuren van ’t Freubelke. “Een beslissing van het hoofd, niet van het hart.” De ouders had ze vooraf verwittigd. “Met een mail, want ik was gewoon niet in staat het hen rechtstreeks te vertellen. Ze reageerden heel begripvol. Maar ik had het gevoel dat ik die mensen in de kou zette. Ik heb nog meegeholpen om voor iedereen een oplossing te vinden.”

We zijn nu enkele maanden verder. Jolien werkt nu samen met haar man, én als personeelslid in een andere crèche. De pijn is er nog, maar het leven is wel weer draaglijk geworden. “Ik probeer nu te genieten van mijn eigen gezin, iets waar ik te lang te weinig tijd voor heb gehad.”

“We tellen de dagen af, tot 30 juni. Dat wordt een cruciale dag. Dan zal duidelijk worden hoeveel plaatsen we zullen moeten afbouwen en hoeveel behouden.”

Marijke Macharis is onderneemster “in de mooiste sector die er is”. 34 jaar geleden begon ze haar eigen kinderopvang, ’t Achtertuintje- El Niño in Erpe, die ze geleidelijk aan uitbouwde tot wat die nu is: een kinderopvang met 98 plaatsen. 41 met volle subsidie, 57 met beperkte.

Nu nog wel, maar niet lang meer. Want de beslissing is genomen. Vanaf 30 juni bouwt ze alle plaatsen met beperkte subsidie af. “Dat was een heel moeilijke beslissing. Voor mij, voor het personeel, voor de ouders. Maar we kunnen niet anders. De kloof tussen de twee systemen is gewoon te groot geworden, het is niet leefbaar meer. Om rendabel te zijn, zouden we voor die plekken wel 1.000 euro in de maand moeten vragen. Dat is toch niet te doen.” Kortom: het enige dat een afbouw nog kan voorkomen, is dat de overheid alle plaatsen extra subsidieert.

Marijke heeft de ouders op de hoogte gebracht. De gemeente is verwittigd. En ze benadrukt het: “We gaan mensen niet van de ene dag op de andere in de problemen brengen. We zullen afbouwen, niet zomaar schrappen.”

De problemen begonnen tijdens corona, legt ze uit. “We moesten sluiten, maar wel ons personeel doorbetalen. Er kwam compensatie van de overheid, maar die kon niet voorkomen dat we aan onze reserves moesten zitten. Na corona kwamen de prijsstijgingen van energie en voeding. En door de inflatie schoten de lonen de hoogte in. Er werd nog nooit zoveel geld in de kinderopvang gestoken als nu, maar toch is de situatie op het terrein nog nooit zo zorgelijk geweest. Dat kan bizar klinken, maar het is de realiteit.”