Geen os of ezel maar huiskat Molly speelt de hoofdrol in het kerstverhaal van Bas (9) en Liv (6) uit Kuringen-Heide. Een maand geleden verdween 'hun' Molly. “En deze week kregen we plots telefoon van het dierenasiel in Genk, dat ze Molly hadden gevonden”, vertelt mama Katrien Claes.
Een maand geleden keerde Molly ’s ochtends niet terug naar huis. “We hebben haar geadopteerd van Cat Shelter waar ze kittens in nood opvangen”, vertelt Katrien. “Molly is een jonge moeder van ongeveer twee jaar oud en we hebben haar samen met één van haar kittens in huis gehaald. Ze leven hier nogal vrij, ’s nachts trekken ze er vaak op uit. Maar Molly keerde na één van die zwerftochten niet terug. We hadden ons er al bij neergelegd dat we haar niet meer zouden weerzien. Tot er een telefoontje vanuit het Genkse dierenasiel kwam. Ze hadden ons gevonden aan de hand van de chip die Molly draagt.”
Chip
An Fransen van het dierenasiel van Genk zegt dat het te danken is aan de chip dat poes en baasje herenigd konden worden. “Dat toont het belang van die chip nog maar eens aan”, zegt Fransen. “Als het dier geen chip had, dan zouden we er niet aan gedacht hebben om in de omgeving van Hasselt te gaan zoeken? Hoe die poes in het asiel van Genk terechtkwam, weten we eigenlijk niet. Maar van Hasselt naar Genk lopen, dat doen katten niet. We zijn in ieder geval blij dat we de eigenaars en de kat een fijn eindejaar konden bezorgen.”
Bestelwagen
“In de buurt zijn verbouwingswerken bezig en we vermoeden dat Molly in een bestelwagen gesprongen is en zo vanuit Hasselt tot in Genk is meegelift. Daar heeft ze een tijdje rond een huis gezworven. Die lieve mensen hebben haar verzorgd en na een paar dagen naar het dierenasiel gebracht. We zijn enorm blij dat dit zo gelopen is. En Molly, die krijgt een extra pakje onder de kerstboom.”
- Details
- Hits: 58
Perfectie is saai. Maar toch: de wandeling aan de Herkenrodeabdij in Hasselt komt aardig in de buurt van perfectie die voor de verandering eens niet saai zou zijn.
We trekken er zelf regelmatig op uit aan de voormalige abdij. Het is een ideale plek om even een frisse neus te halen, maar je kan ook makkelijk een uur of twee stevig doorwandelen op een langere route.
In elk seizoen is deze tocht prachtig. Ze bevat open velden, bos, fantastisch gerestaureerd cultureel erfgoed, hedendaagse kunst en de aanwezigheid van water in allerlei vormen. Maar er is één groot probleem: het lawaai van de autosnelweg. Laat u dat echter niet tegenhouden.
Als u de kans heeft om het met minder lawaai te doen: niet twijfelen. Bijvoorbeeld, als het zo veel heeft gesneeuwd dat er haast geen auto’s op de E313 rijden. Ooit gedaan, en de magie van de sneeuwstilte is perfect voor deze plaats van bezinning. We dachten nu te profiteren van de lockdown en het minder drukke verkeer. Maar helaas: een stuk van de gele wandeling schuurt op maar een paar meter van de drukke verkeersas, en dat lawaai moet je er zelfs nu eenmaal bijnemen.
Bokrijkplaatje
We gebruiken de gele route trouwens als aanloopje om de rode wandeling te maken, de langste van het aanbod. Op die manier neem je ook de prachtige vijvers mee langs de route. En je passeert de Tuiltermolen, inclusief watervalletjes in Demer en zijtakken. Eén waterarm is zo gemaakt dat de vissen het hoogteverschil kunnen overbruggen. De herfstkleuren weerspiegelen perfect in dit idyllische Bokrijkplaatje. En in de zomer: let op de vele vleermuizen die onder de betonnen bruggen uit komen fladderen.
Op de rode route draaien we naar links. Langs een nauwe met bomen omzoomde laan steken we de Zonderikbeek over. Door Stokrooie gaat het richting Albertkanaal. In Kuringen wandelen we nog in het nu, maar via de velden en het bos langs de waterzuivering wandelen we weer het verleden in naar de voormalige vrouwenabdij. De bedjes voor de asperges links van het grindpad zijn al opgemaakt, rechts zeilen buizerd en ganzen door de herfstlucht boven weide, moeras, boomgaard en Demer.
Stilte
Via de prachtige laan (onlangs werden de kasseistroken opnieuw aangelegd) met lindes en een verdwaalde kastanjeboom gaat het richting poortgebouw. Zorg dat je zeker een stukje van het binnenterrein van deze erfgoedsite meepikt. En bezoek de op het eerste gezicht wat vreemde grijze blok in het midden. In dat gebouw kan je een van de belangrijke openbare kunstwerken in Limburg, ja zelfs Vlaanderen bekijken: The Quiet View van Hans Op De Beeck. Een panoramazicht in zwart, grijs en wit dat zicht eindeloos lijkt uit te strekken, door het gebruik van spiegels. En vooral: stilte. Op De Beeck begreep heel goed dat dit een plek van bezinning is. De kubus staat exact op de plek waar vroeger de abdijkerk stond. Om het gezoef van de autostrade buiten te houden, is de constructie zo gemaakt dat je binnen absoluut niets hoort. Dan toch perfectie, in een stukje dat net niet perfect is.
- Details
- Hits: 43
Zondag 6 december, sinterklaasdag of pakjesdag genoemd, verraste het bestuur van wielerclub ‘De Losse Pedaal Kuringen’ zijn leden en sponsors met een welverdiende attentie.
De club kijkt terug op een fietsseizoen dat jammer genoeg tweemaal werd onderbroken door Covid-19. Toch zijn de meeste leden individueel blijven fietsen, of zelfs in kleine groepjes aangepast aan de coronamaatregelen.Het fietsweekend naar het buitenland, de 2-daagse trip en tal van mooie ritten zijn dit jaar niet kunnen doorgaan, maar staan volgend jaar zeker terug op het programma. Daardoor ook geen clubfeest, en ook geen clubkampioen 2020 of winnaar van de gouden soupape (voor de meeste lekke banden).Het was voor niemand een makkelijk jaar maar toch groeide de club weer wat aan met 3 nieuwe leden, die op zondagmorgen de weg hebben gevonden naar het vertrekpunt aan het Prinsenhof in Kuringen.De geplande rit langs alle sponsors heeft de club dit jaar wel kunnen rijden en viel bij zowel de leden als bij de sponsors in goede aarde. Dankzij de sponsors kon de club dit jaar starten met een volledige nieuwe uitrusting. Veiligheid staat hoog in het vaandel, dus wat gele fluo kleurtjes in de uitrusting mochten niet ontbreken.Het startschot van het nieuwe fietsseizoen wordt gegeven op zondag 28 februari.
https://delossepedaal.jouwweb.nl
- Details
- Hits: 31
Voor het twaalfde jaar op rij zou het Wiener Circus tijdens de herfstvakantie optreden in het Prinsenhof in Kuringen-Hasselt. Maar corona beslist er anders over. “Een immens probleem voor ons omdat we met 20 artiesten en werknemers zitten, die we allemaal een plaats moeten geven. Dus zijn we blij toch naar Hasselt te kunnen rijden”, zegt directeur Ricky Cannone.
Tot afgelopen woensdag stond het Wiener Circus in het stadspark van Brasschaat, maar daar moet nu plaats gemaakt worden voor wandelaars. En dus rijdt de karavaan maandag, met toestemming van Hasselts burgemeester Steven Vandeput (N-VA), toch naar Kuringen. In Hasselt hingen al overal affiches die de optredens van 31 oktober tot en met 11 november aankondigden. “We zijn gecontacteerd door mijnheer Cannone”, zegt burgemeester Vandeput. “We begrijpen hun probleem en vermits ze toch al een toestemming hadden om in Kuringen te komen spelen, is het geen probleem dat ze hier tijdelijk verblijven.”
Geen tent
“De circustent optrekken, dat gaan we niet doen”, zegt directeur Ricky Cannone. “Dat heeft trouwens geen enkele zin. Maar in ons winterverblijf in Melle is absoluut niet voldoende plaats om iedereen te huisvesten. We willen ook samenblijven met alle artiesten die dit seizoen bij ons zijn. Daarom zoeken we plaatsen. Sinds maart hebben we zo maandenlang gekampeerd in Diksmuide. Daarna hebben we weer een tijdje kunnen werken met 200 mensen in de tent, en dat liep perfect. Maar nu zitten we weer zonder werk en zonder vaste plek. Daarom zijn we heel erg blij dat we toch naar Kuringen kunnen komen en we hopen om daar, en nadien in Genk waar we traditioneel ons Kerstcircus spelen op het Evenementenplein aan de Dieplaan, het eindejaar te kunnen rondmaken. We hopen echt dat we daar vanaf 18 december weer kunnen spelen. Limburg ziet ons nu eenmaal graag en blijft zeker een vaste plek houden op de vaste toerkalender die we stilaan opbouwen. Dat loopt fantastisch, waardoor we jaar na jaar op dezelfde plaatsen spelen en telkens andere artiesten en programma’s kunnen brengen.”
- Details
- Hits: 37
In haar thuisbasis won de jumpingploeg van Woutershof Kuringen de Grote Toer van de Kempische Regionale. In een spannende barrage deed het viertal Mauri Meesters (Kamiemie WH), Sebastiaan Vandeven (Gusambara BH), Jill Goyvaerts (Gold Rose van het Kapelhof) en Nette Clerckx (Cataluna Vdh Z) het in totaal vijf seconden beter dan de ploeg ’t Coseveld Alken en elf beter dan Sint-Joris Alken. “In 2018 won identiek dezelfde ploeg ook al, vorig jaar moesten zij nipt de duimen leggen maar dit jaar was het weer prijs”, aldus teamchef Christophe Wouters. “Liefst vijf van de vijftig ploegen lieten een nulscore noteren waardoor de snelheid belangrijk was. Nette Clerckx moest onder de 40 seconden finishen om te kunnen winnen. Zij bleef nog ruim drie seconden onder die richttijd.”
- Details
- Hits: 40